Odkrycie monumentalnego grobowca Etrusków na nekropolii San Giuliano

Od dawna archeolodzy pracowali nad odkryciem tajemnic nekropolii San Giuliano, leżącej na północ od Rzymu. W końcu wysiłek ten został wynagrodzony, gdy badacze odkryli imponujący grobowiec etruski, częściowo skryty pod ziemią, na wykutej w skale nekropolii San Giuliano in Barbarano.

Etruska Nekropolia San Giuliano znajduje się w Parku Marturanum, charakteryzującym się czerwonawymi skałami, które chronią ten obszar naturalny w gminie Barbarano Romano. Położona między Rzymem a Viterbo, nekropolia ta stanowi niezwykły przykład sztuki i kultury etruskiej.

Według ekspertów żadna inna znana nekropolia etruska nie oferuje takiej różnorodności i bogactwa typów pochówków jak San Giuliano. Nekropolia ta, pochodząca z VII wieku p.n.e., wznosi się na zboczach tufowego klifu, który już w epoce brązu był zamieszkany przez ludność.

Odkrycia dokonano podczas prac konserwacyjnych i renowacyjnych na niektórych z najbardziej reprezentatywnych komór grobowych wykutych w skale, datowanych na okres od VII do III wieku p.n.e.

W ramach tych prac wybrano do konserwacji "Grobowiec Królowej" (Tomba della Regina), jeden z najważniejszych grobowców na nekropolii. Jest to imponujący grobowiec, wykuty w skale, mający formę trójstronnego pół-dado o szerokości 14 metrów i wysokości 10 metrów, pochodzący z V wieku p.n.e. Nazwa ta prawdopodobnie odnosi się do majestatu jego wielkości.

Grobowce tego typu są powszechne wzdłuż skalistych ścian, zwróconych w stronę płaskowyżu San Giuliano, gdzie istniała starożytna osada, i stanowią oznakę nowych zmian w społeczeństwie etruskim: pojawienie się nowych klas społecznych i wypełnienie luki, która kiedyś istniała między arystokracją a skromną ludnością.

Podczas prac przy Grobie Królowej archeolodzy zauważyli coś, co wydawało się być drugim, częściowo zakopanym monumentalnym grobowcem. Po ostrożnym usunięciu roślinności konstrukcja ta ukazała się w całej swej okazałości.

Wykopaliska przeprowadzone w celu oczyszczenia fasady ujawniły kolejny, po grobowcu królowej, trójkomorowy grobowiec zwieńczony trzema półkrzemieniowymi drzwiami, doskonale zachowany w swej architektonicznej części. Specjaliści uważają, że został on zbudowany w V lub IV wieku p.n.e., niedługo po pobliskim Grobie Królowej.

Grobowiec ten podkreśla również mistrzostwo techniczne kultury etruskiej w budowaniu monumentalnych grobowców w klifach i skalistych zboczach.

Prace konserwatorskie i adaptacyjne przy nowo odkrytych grobowcach mają zakończyć się w nadchodzących miesiącach, co pozwoli na dalsze zgłębianie tajemnic nekropolii San Giuliano i poszerzenie naszej wiedzy o kulturze etruskiej.

To odkrycie stanowi ważny krok w badaniach nad cywilizacją etruską, ukazując nam bogactwo i różnorodność tej starożytnej kultury, która nadal fascynuje badaczy i miłośników historii.

fot. Soprintendenza Archeologia Belle Arti Paesaggio Etruria Meridionale

na podstawie: Arkeonews