Najdłuższy prehistoryczny kopiec w Europie odkryty w Czechach

W rejonie Hradca Králové we wschodnich Czechach dokonano spektakularnego odkrycia archeologicznego, które rzuca nowe światło na prehistoryczne konstrukcje Europy Środkowej. Czeskim archeologom udało się zidentyfikować najdłuższy znany kopiec z okresu neolitu, co stanowi przełomowe odkrycie w badaniach nad dawnymi kulturami Europy.

Odkrycie w Dlouhé Dvory i Lípě

Podczas prac drogowych prowadzonych na trasie przyszłej autostrady między miejscowościami Dlouhé Dvory i Lípa, archeolodzy z Uniwersytetu w Hradcu Králové natrafili na wydłużoną trapezową rynnę. Konstrukcja ta została zidentyfikowana jako typowy element długiego kurhanu – prehistorycznego kopca nagrobnego. Odkryty kopiec, zlokalizowany w pobliżu wsi Dohalice, ma około 190 metrów długości i 15 metrów szerokości, co czyni go jednym z najdłuższych tego typu obiektów w Europie Środkowej.

Kontekst Kulturowy

Kurhany, takie jak ten odkryty w Czechach, pochodzą z okresu kultury pucharów lejkowatych (3800-3350 p.n.e.). Właśnie w tym czasie pojawiają się na tych terenach pierwsze zespoły grobowe, których centralnym elementem są kopce. Kurhany pełniły funkcje monumentalnych grobowców, w których składano ciała osób o wysokim statusie społecznym.

Struktura i Znaleziska

Nadziemna część kopca została zniszczona w wyniku wieloletnich prac rolniczych, jednak archeologom udało się odkopać pozostałości konstrukcji podziemnej, w tym wejście do kurhanu oraz dołek posłupowy i rynnę. Odkryto także dwa centralne pochówki, które zawierały ciała osób, dla których najprawdopodobniej usypano kopiec, oraz 28 pochówków dodatkowych.

Pierwszy pochówek centralny posiadał wewnętrzną konstrukcję jamową, składającą się z rynien na dłuższych bokach i otworów po słupach w narożach. Zmarły został pochowany z ceramicznym naczyniem, leżąc na lewym boku, zwrócony na północ. Drugi centralny pochówek nie posiadał wewnętrznej konstrukcji, a ciało również leżało na lewym boku.

Ofiary Grobowe

W grobach centralnych odnaleziono również przedmioty złożone jako ofiary. W jednym z grobów znajdowały się fragmenty naczyń ceramicznych, a w drugim cztery krzemienne groty strzał i krzemieniowe ostrze. Te znaleziska są zgodne z inwentarzami grobowymi odkrywanymi na podobnych stanowiskach w Czechach i Polsce, co potwierdza jednolitość kulturową w regionie.

Znaczenie Odkrycia

Odkrycie to jest istotne nie tylko ze względu na swoje imponujące rozmiary, ale również z uwagi na dostarczenie cennych informacji na temat praktyk pogrzebowych i struktur społecznych w okresie eneolitu. Badania nad kopcem w Hradcu Králové pozwalają lepiej zrozumieć rozwój osadnictwa i kultury w tej części Europy.

Podsumowanie

Odkrycie najdłuższego prehistorycznego kopca w Europie jest przełomowym momentem w archeologii Europy Środkowej. Znalezisko to nie tylko wzbogaca naszą wiedzę o starożytnych kulturach tego regionu, ale także podkreśla znaczenie ochrony i badania dziedzictwa archeologicznego. Prace prowadzone przez czeskich archeologów w Hradcu Králové są dowodem na to, że historia wciąż kryje wiele tajemnic czekających na odkrycie.

fot. Katedra Archeologii Uniwersytetu w Hradcu Králové

na podstawie Arkeonews