Odkrycie neolitycznej siekierki na terenie powiatu krasnostawskiego

Niezwykłe odkrycie neolitycznej siekierki na terenie powiatu krasnostawskiego, dokonane przez Stowarzyszenie Historyczno-Etnograficzne Miłośników Ziemi Lubelskiej „Wschód” z Widniówki, gm. Gorzków, we współpracy z Lubelskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków oraz z Muzeum Regionalnym w Krasnymstawie, stanowi nie tylko kolejny kamień milowy w badaniach archeologicznych, ale także odsłania nieznane dotąd aspekty historii ludzkości na tym obszarze.

W trakcie prowadzonych poszukiwań na terenie Leśnictwa Siennica Nadleśnictwo Krasnystaw, zgodnie z zezwoleniem Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, Pan Edwin Rozwałka z Stowarzyszenia Historyczno-Etnograficznego Miłośników Ziemi Lubelskiej „Wschód” z Widniówki, natrafił na niezwykły zabytek archeologiczny – neolityczną siekierkę miedzianą. Niezwykłość tego znaleziska tkwi nie tylko w jego starożytności, ale także w jego rzadkości na terenie powiatu krasnostawskiego.

fot. FB Lubelski Konserwator Zabytków

fot. FB Lubelski Konserwator Zabytków

fot. FB Lubelski Konserwator Zabytków

Siekierka, o imponujących wymiarach - długości około 14,5 cm i długości krawędzi tnącej około 5,2 cm, charakteryzuje się kształtem wysokiego trapezu, lekko rozszerzoną wachlarzowato krawędzią tnącą oraz lekko wklęsłym prostokątnym obuchem o wymiarach około 2,8 x 1 cm. Jej przekrój poprzeczny jest prostokątny, natomiast przekrój podłużny zbliżony do soczewkowatego, osiągając około 1,5 cm w najszerszym punkcie. Niezwykle istotne jest także to, że waga znaleziska wynosi 678 gramów, co dodatkowo podkreśla jego wartość.

Analizując siekierkę, można zidentyfikować, że reprezentuje ona typ Bytyń wariant A, zgodnie z typologią opracowaną przez Andrzeja Szpunara. Mgr. Andrzej Bronicki, chełmski archeolog, podkreśla, że tego typu siekierki, znajdujące się na terenie Lubelszczyzny, były importowane przez ludność kultury lubelsko-wołyńskiej z zachodniej części Kotliny Karpackiej, czyli terenów obecnych zachodnich Węgier lub z obszarów Alp Wschodnich, takich jak południowe Niemcy i Austria.

Datowanie siekierki na wczesny neolit, około IV tysiąclecia p.n.e., stawia ją w kontekście pierwszych przejawów ludzkiej działalności na tym obszarze w tej epoce. Jest to nie tylko pierwsze tego typu znalezisko na terenie powiatu krasnostawskiego, ale także cenny świadek kultury i technologii tamtego okresu.

Warto podkreślić, że siekierka zachowała się w bardzo dobrym stanie, co stanowi kolejny atut tego odkrycia. Decyzją Lubelskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zostanie ona przekazana do zbiorów Muzeum Regionalnego w Krasnymstawie, gdzie będzie poddana dalszym badaniom i analizom, pozwalając na zgłębienie jej historii oraz kontekstu społeczno-kulturowego.

Odkrycie neolitycznej siekierki na terenie powiatu krasnostawskiego nie tylko wzbogaca wiedzę o dawnych czasach, ale także stanowi inspirujący przykład owocnej współpracy między instytucjami badawczymi i lokalnymi społecznościami w ochronie i poznawaniu dziedzictwa kulturowego regionu.

fot. FB Lubelski Konserwator Zabytków

na podstawie: FB Lubelski Konserwator Zabytków