Najstarsze fortece na świecie

W wyniku przełomowego odkrycia archeologicznego, międzynarodowy zespół badawczy pod kierownictwem archeologów z Freie Universität Berlin ogłosił odkrycie najstarszych znanych fortów na świecie w odległym regionie Syberii. Badania przeprowadzone na ufortyfikowanej osadzie Amnya rzucają nowe światło na wczesne społeczności ludzkie, sugerując, że łowcy-zbieracze na Syberii budowali skomplikowane struktury obronne już 8000 lat temu.

W badaniu zatytułowanym „Najstarszy znany fort na cyplu: Amnya i przyspieszenie różnorodności łowców-zbieraczy na Syberii 8000 lat temu”, opublikowanym w czasopiśmie Antiquity na początku grudnia, zespół badaczy skupił się na szczegółowym badaniu ufortyfikowanej osady Amnya. Miejsce to uznawane jest za najbardziej wysunięty na północ fort z epoki kamienia w Eurazji.

Badania, prowadzone w 2019 r. przez profesor Henny Piezonkę z Freie Universität Berlin i dr Natalię Chairkinę z Jekaterynburga w Rosji, ujawniły, że mieszkańcy zachodniej Syberii żyli 8000 lat temu w ufortyfikowanych osadach, korzystając z zaawansowanej architektury obronnej. Badania archeologiczne, datowanie radiowęglowe i analiza stratygraficzna potwierdziły prehistoryczny wiek tego miejsca, ustanawiając je jako najstarszy znany fort na świecie.

Zaskakujące odkrycie podważa dotychczasowe przekonania na temat rozwoju społeczeństw ludzkich, sugerując, że już przed erą rolnictwa ludzie budowali stałe osady o monumentalnej architekturze i rozwiniętych strukturach społecznych. Odkrycia z Syberii kwestionują także wcześniejsze teorie sugerujące, że stałe osady związane z obronnymi strukturami pojawiły się wyłącznie w społecznościach rolniczych.

Badania wskazują, że prehistoryczne społeczności łowiecko-zbierackie na Syberii, korzystając z bogactwa zasobów naturalnych, takich jak ryby, łosie i renifery, rozwijały kompleksowe osady z widokiem na rzeki. Te ufortyfikowane osady mogły pełnić funkcję strategicznych punktów kontroli i wykorzystywania produktywnych miejsc połowowych.

Odkrycie to przyczynia się do szerszej ponownej oceny koncepcji ewolucjonistycznych dotyczących rozwoju społeczeństw ludzkich, podkreślając różnorodność ścieżek prowadzących do powstania złożonych organizacji społecznych. 

na podstawie: Phys.org