Największy kamieniołom z czasów Drugiej Świątyni odkryty w Jerozolimie

W trakcie wykopalisk w Parku Hi-Tech Har Hotzvim w Jerozolimie, archeolodzy odsłonili kamieniołom o powierzchni 3500 metrów kwadratowych. Miejsce to, znane jako Góra Kamieniarzy, jest największym znanym kamieniołomem z czasów Drugiej Świątyni. Odkrycie to pozwoliło badaczom zrozumieć więcej o architekturze i budownictwie Jerozolimy sprzed jej zniszczenia przez Rzymian w 70 r. n.e.

Kamieniołom został zidentyfikowany jako żydowski dzięki znalezieniu dwóch kamiennych naczyń związanych z rytualną czystością w prawie żydowskim. Znalezisko to jest znaczące, ponieważ takie naczynia były charakterystyczne dla społeczności żydowskich tamtych czasów, co potwierdza obecność ludności żydowskiej w tym regionie.

W kamieniołomie odkryto liczne bloki budowlane, a także rowy i wykopy służące do wyznaczania obszarów eksploatacji. Większość kamieni to ogromne płyty skalne o długości około 2,5 metra, szerokości 1,2 metra i grubości 40 centymetrów. Każdy taki blok ważył około 2,5 tony.

Michael Chernin i Lara Shilov, dyrektorzy wykopalisk, wyrazili przekonanie, że przynajmniej część tych kamieni była przeznaczona na płyty chodnikowe używane na ulicach Jerozolimy w tamtym okresie. Hipoteza ta została potwierdzona przez badania geologiczne i porównanie z kamieniami brukowymi znalezionymi w rzymskiej Jerozolimie, które miały identyczne wymiary i grubość.

Odkrycie kamieniołomu ma nie tylko znaczenie historyczne, ale także symboliczne. Eli Escusido, dyrektor Israel Antiquities Authority, podkreślił, że ujawnienie tego kamieniołomu tuż przed Dziewięcioma Dniami i Dziewiątym Aw, kiedy Żydzi na całym świecie opłakują zniszczenie Jerozolimy, jest niezwykle wzruszające i symboliczne.

Wydobycie i transport tak dużych bloków skalnych wymagało zaawansowanej technologii i dużych nakładów pracy. Archeolodzy przypuszczają, że kamienie były wydobywane za pomocą prymitywnych narzędzi, takich jak młoty i dłuta, a następnie transportowane do miejsca przeznaczenia na specjalnych platformach lub wozach ciągniętych przez zwierzęta.

Kamieniołomy odgrywały kluczową rolę w rozwoju Jerozolimy jako centrum religijnego i administracyjnego. Okres Drugiej Świątyni (516 p.n.e. - 70 n.e.) był czasem intensywnej działalności budowlanej, co wymagało ogromnych ilości kamienia. Kamieniołom na Górze Kamieniarzy mógł dostarczać materiał na budowę wielu ważnych struktur, w tym samej Świątyni oraz murów miasta.

Odkrycie największego kamieniołomu z czasów Drugiej Świątyni w Jerozolimie to nie tylko przełom w badaniach archeologicznych, ale także ważne przypomnienie o bogatej historii i dziedzictwie tego miasta. Znalezisko to dostarcza cennych informacji na temat technologii budowlanej, logistyki i codziennego życia w starożytnej Jerozolimie. Jednocześnie odkrycie to podkreśla ciągłość i trwałość kulturowego dziedzictwa, które przetrwało tysiąclecia i nadal kształtuje współczesną tożsamość Jerozolimy.

na podstawie: The Jerusalem Post