
Oluz Höyük, wzgórze osadnicze w tureckiej prowincji Amasya, stało się jednym z najważniejszych miejsc na mapie archeologii Anatolii. Odkrycie świętego pokoju i kamienia symbolizującego boginię Kubabę, datowanych na 2600 lat, stanowi nie tylko unikatowy wkład w badania nad starożytną Anatolią, ale również otwiera nowe perspektywy w badaniach nad religijnością epoki żelaza. Profesor Şevket Dönmez z Uniwersytetu Stambulskiego określił to znalezisko jako przełomowe dla archeologii anatolijskiej, wskazując na bezprecedensową wartość historyczną i symboliczną tych odkryć.
Kubaba, utożsamiana z boginią matką, była jedną z najważniejszych postaci religijnych w starożytnej Anatolii. Czarne kamienie, które ją symbolizowały, pełniły funkcję obiektów kultu w miejscach świętych. Znalezienie takiego kamienia w Oluz Höyük, w centralnej Anatolii, to wydarzenie unikalne. Odkrycie to, umiejscowione w VI wieku p.n.e., potwierdza źródła historyczne i dowodzi istnienia silnych tradycji kulturowych związanych z tą boginią.
Komnata o powierzchni 20 metrów kwadratowych, w której znaleziono kamień, pełniła funkcję miejsca kultu. W jej wnętrzu archeolodzy odkryli ołtarze dedykowane Kubabie, co wskazuje na rytualny charakter przestrzeni. Konstrukcja wpisuje się w archetypy architektury sakralnej epoki żelaza, a jej unikalność polega na połączeniu elementów architektonicznych z symboliką religijną.
Oluz Höyük to miejsce pełne archeologicznych skarbów. W przeszłości odkryto tu m.in. 2500-letnią drogę perską oraz Ateşgede – remizę strażacką związaną z kultem ognia, pierwszą tego typu w Anatolii. Odkrycie tych struktur wzbogaca wiedzę o wielokulturowości i religijności regionu.
Podczas 17 lat wykopalisk w Oluz Höyük zidentyfikowano aż 10 warstw osadniczych, z których każda zawierała struktury religijne. To wskazuje, że miejsce to przez wieki pełniło rolę centrum kulturowego i religijnego. Znaleziska te umożliwiają rekonstrukcję ewolucji religijności i architektury sakralnej na przestrzeni wieków.
Profesor Şevket Dönmez sugeruje, że święty pokój w Oluz Höyük może być dowodem na początkowe przejawy monoteizmu w Anatolii. To kontrowersyjne stwierdzenie opiera się na analizie odkrytych artefaktów i ich związku z Kubabą jako głównym obiektem kultu. Hipoteza ta wzbudza zainteresowanie badaczy i może być punktem wyjścia do dalszych badań nad religijnością starożytnej Anatolii.
Odkrycia w Oluz Höyük dostarczają namacalnych dowodów potwierdzających przekazy pisane dotyczące kultu Kubaby. Znaleziska te nie tylko uzupełniają naszą wiedzę o starożytnej Anatolii, ale także nadają nowy sens historycznym opisom.
Projekt badawczy wspierany przez tureckie Ministerstwo Kultury i Turystyki oraz lokalne instytucje zakłada nie tylko dalsze wykopaliska, ale również restaurację i udostępnienie miejsca turystom. Może to przyczynić się do odkrycia kolejnych elementów sakralnego kompleksu, a także do popularyzacji dziedzictwa kulturowego Anatolii na świecie.
źródło:
Arkeonews
fot. Ingeborg Simon; Wikipedia; CC BY-SA 3.0